Geschreven door Anke Grevers

Toegevoegd op 4 juni 2017

Bedje

Als kind was ik een poppenmoedertje. Een bedje, een poppenwagen, kleertjes van alles
had ik en samen met Connie speelden we er heel veel mee. Dat poppenmoedertje ben
ik altijd gebleven. Mijn oude speelpop met een gebreid jurkje dat oma gemaakt heeft is
nadat ik het huis uit gegaan ben altijd met mij mee verhuisd. Ook nu altijd nog heef
t ze een plekje in mijn huis.
Tijdens de verhuizing van Henny en Connie kwam het bedje ook weer te voorschijn.
Opa heeft dit getimmerd voor ons. Moeder Henny is geen oma geworden en het bedje
kreeg geen nieuwe bestemming.

Links mijn oude speelpop met het jurkje dat oma van moeders kant gebreid heeft. Rechts Juta, Nijntje en Beer.


Maar nu is het bedje toch ook weer naar mijn huis verhuisd omdat ik er wel een nieuwe
bestemming voor gevonden heb. Via de kinderen van mijn partner ben ik oma geworden
of ja hoe zeg je dat. Zij zeggen in ieder geval oma Anke. De eerste een jongen, inmiddels
ruim 4 jaar speelt volop met het Lego van opa. De tweede is een meisje. Roze Lego is
ook leuk maar oma Anke het poppenmoedertje zag weer nieuwe kansen voor het bedje.
Echter mijn speelpop ondanks dat het al plastic is vind ik te kwetsbaar. (had na de foto
sessie al een been in mijn hand). Daarom bedacht ik al breiend dat ik het wel leuk vond
om het bedje zelf weer aan te kleden. Maar ik ben nooit met stofjes in de weer maar wel
met wol en breinaalden.

In mijn voorraad had ik nog heel veel kleurige wol. Eerst een
dekentje gebreid en op de beurs in Zwolle bij Zij maakt het het patroon gekocht van
Jutta en beer. En ja, Nijntje hoort er ook bij. Toen Dick Bruna overleed in februari van
dit jaar lag er bij de boekhandel het boekje Nijntje heeft verdriet. Straks kan ik dit
voorlezen aan de kleinkinderen met de gebreide hoofdrol spelers in het bedje waar de
tekst van het boekje zich ook afspeelt.