Geschreven door Anke Grevers

Toegevoegd op 3 oktober 2012

Klederdrachten diner in Estland

Ik heb nog nooit zo iets groots op klederdrachten gebied meegemaakt als afgelopen
maand met mijn breivriendinnen in Estland.
Wat was dit geweldig!!! De titel doet misschien iets anders vermoeden dan dat ik bedoel.
Monika onze Estlandse breivriendin had weer een “brei”reisje uitgestippeld. Helaas kon ik
niet de hele week mee maar ik ging wel even voor de dikke klodder slagroom op de taart.
En dat was het diner dat georganiseerd was in Tartu. We waren drie dagen in Tartu voor
een Conference Living Folk Costume. Als eerste werden we in het Estonian National Museum
(in Tartu) verwelkomd door de directrice. Helaas werd er een erg slechte spreekster van het
museum naar voren geschoven om ons te vertellen hoe ze aan de prachtige collectie, vooral
veel kostuums, gekomen zijn. Maar daar heb ik vorig jaar al het één en ander over geschreven
(blog van 27-06-11). Na nog even het museum vluchtig bezocht te hebben kregen we een
rondleiding door Tartu.

Helaas was er weinig of eigenlijk geen tijd meer om te winkelen. Want hier zijn ook mooie
wolwinkels en prachtige (antiek) boekhandels. Maar goed snel terug naar het hotel voor het
diner. Ik had nog wel even wat aan te trekken. Want in de uitnodiging stond dat het leuk
was dat je in je eigen klederdracht aan het diner verscheen. Zo had ik bij Henny uit de
kast het één en ander meegenomen en natuurlijk klompen en een Gelderse Gebreide muts.
Ik was wat laat en ik kreeg een mooie plek naast een handwerk docente uit Estland,
Kari –Anne Pederson uit Noorwegen van het Noorse Volksmuseum en Siri Krogh die een
Husfliden in Noorwegen heeft. Ondanks mijn moeilijke Engels hadden we leuke gesprekken
over of handwerken nog veel op school gegeven werd, en of ik de klederdracht nog veel draag.
Erg leuk. Hoe het eten was, tja vooral heel veel. Maar wat ook heel veel was dat was het
aantal kostuums. Ik denk dat meer dan de helft van de honderd vrouwen flinke koffers mee
had genomen waar al die prachtige kostuums uit kwamen. Wat heb ik genoten. Even waande
je bij een songfestival omdat al die landen die de laatste jaren scoren aanwezig waren. Toch
heeft klederdracht in deze landen wel veel met zang en dans te maken. Er zijn overal festivals
maar ook gewoon bruiloften of andere familiefeesten waar deze traditionele kostuums nog veel
gedragen worden. In Noorwegen heeft 60% van de bevolking zelfs nog klederdracht regelmatig
aan. Maar goed het gastland is Estland en twee ladyspeaksters nodigden de landen om de
beurt uit om naar voren te komen. Iedereen werd gevraagd of ze regelmatig de kostuums droegen,
bij welke gelegenheid, of ze het zelf gemaakt hadden e.d.

LETLAND was als eerste in de diner klederdrachten show


hieronder FINLAND, links Finland en rechts op de eerste foto ladyspeaksters uit Estland


ZWEDEN had prachtig borduurwerk op haar jackje.


NOORWEGEN werd vertegenwoordigd door Kari –Anne Pederson van het Noorse volksmuseum


en ook IJSLAND was vertegenwoordigd


NEDERLAND. En dat was ik in klederdracht. Ik had voor Hilly opgeschreven wat ik hier draag.
Misschien wel leuk even om te vertellen. Dit is de dagelijkse dracht die in het werk gedragen
werd. Dit zo van 1900 tot ongeveer aan de Tweede Wereldoorlog. De kleding was overwegend
zwart en vaak had men ook maar één rok en één jackje. Door te wisselen met schorten, mutsen
en schoenen i.p.v. klompen had met of de daagse, trouw (kerk) of rouwdracht aan.


Maar ik had dus de werkkleding aan. Raar om naar een diner in werkkleding te gaan. Ja, maar ik
wilde op klompen want dat hoort nu éénmaal bij Nederland. Mijn schort is geruit en voorzien van
niet alleen een knoopband om de taille maar ook nog een veterbandje halverwege de schort.
Iemand merkte dat op en vroeg zich af waar deze voor was. Ik gaf aan als je bijvoorbeeld
werkzaamheden op de grond moet doen als een vloer dweilen dan knoop je die vast zodat je
schort niet over de vloer sleept. Alom hilariteit en dit leverde voor Carla een heel mooi foto
momentje op. Verder had ik wat eigenlijk in de daagse dracht niet hoorde maar wat ik wel wilde
laten zien een kralentasje bij mij. En natuurlijk hoort bij de daagse dracht een gebreid mutsje
omdat je dit zelf kunt wassen en ook vroeger breide men deze mutsjes zelf. De mooie kanten
knipmuts of plooi muts waar Connie al eens over blogde hoe je die wast en plooit moesten
altijd naar de mutsenmaakster gebracht worden. Daardoor werden deze niet in het dagelijkse
werk gedragen.



Met dank aan Carla Meijssen voor de foto’s van Nederland.

Als laatste ESTLAND en zij hadden heel veel verschillende kostuums uit verschillende streken.

Kihnu foto boven (eiland dat wij vorig jaar bezocht hebben)

Deze muts werd Hollandse muts genoemd (waarom?)

Omdat mijn brievriendinnen geen klederdracht hebben hadden ze allemaal in Hollandse stofjes een schort gemaakt. Monica op klompen en natuurlijk ieder in haar klederdracht samen op de foto.