Geschreven door Anke Grevers

Toegevoegd op 2 juni 2013

Naar Estland deel 2


Het symposium.

Na de opening van de conferentie door de direkteur van The Department of Estonian
Native Crafts komen de verschillende noordelijke landen ieder met hun eigen verhaal
over knitted sweaters.
Reet Piiri van Estland (heeft er zelfs een boek over geschreven), Riina Tomberg ook
Estland, Hazel Hughson van Shetland (de enige niet Baltische zee), Lita Rosing van
Denemarken, Annemor Sundbo uit Noorwegen (vele boeken op haar naam en ik heb
haar atelier bezocht in Noorwegen in 2005), Anna-Karin Jobs uit Sweden, Marketta
Luutonen uit Finland en Letland kwam met een invalster.
Allemaal hun eigen verhaal
en met prachtige foto’s. Aan knitted sweaters denk ik in eerste instantie aan gebreide
truien. Maar ook de vrouwelijke jackjes zoals wij ze in onze klederdracht noemen waren
gebreid en vaak prachtig versierd met borduurwerk. De heren hadden wel echt gebreide
truien en Nederland werd zelfs nog genoemd want ook onze visserstruien komen uit
dezelfde periode als de truien van de klederdracht in de noordelijke landen (september
verschijnt er een boek over de Nederlandse visserstruien door Stella Ruhe).
Het was een zeer interessante lezing. De kledingstukken van de leerlingen van de
academie waren in de pauzes van dichtbij te bewonderen. Hier heb ik dan ook wat
foto’s van gemaakt om u een indruk te geven hoe je oude technieken in een nieuw
jasje kunt steken.

werkstukken van de academie

Herentrui uit Estland en Annemor Sundbo in een 100 jaar oude trui van Satesdal

Na afloop was er nog een kleine wandeling door de stad en bezochten we twee käsitoo’s.
Winkels met allerlei handgemaakte artikelen en vaak ook wol.
’s Avonds werden we door de bus bij het hotel opgehaald voor het diner. Dit was een
half uur rijden buiten de stad Viljandi. Op een soort van landgoed werden we onthaald
met doedelzakmuziek en rode wijn. Tijdens het diner werd er natuurlijk weer gesproken
door de organisatie van de conferentie. En ook de organisatie die nu in handen was van
Estland werd overgedragen aan Finland. Zij gaan het de komende twee jaar doen. Ben
benieuwd wat zij gaan organiseren en of ik ook de kans krijg om er naar toe gaan.

wegwijzer in Viljandi, welkom met doedelzak muziek en de overdracht naar Finland

Op zaterdag was er nog een erg leuke fair. Het was prachtig weer en op het terrein
van Anu Raud waren dan ook niet echt kraampjes neergezet maar rekken met de prachtigste
breiwerken. Ook was er wol te koop van Wool & Yarn uit Estland. Leuke en ongedwongen
sfeer en de ooievaars wat verderop vonden de drukte nog net kunnen en bleven dan ook op het nest zitten.
Anu Raud heeft de boerderij op het terrein ingericht met landbouw gereedschappen
maar ook met allerlei handwerk en werkstukken uit haar boek. Leuke, gekke gebreide beesten.

Rekken met mooie zelfgemaakte handwerk op de fair en de ooievaars blijven op hun nest zitten ondanks de drukte

Breiwedstrijd

Je ziet op handwerkgebeid best bijzondere wedstrijden en ook de resultaten zijn vaak
zeer bijzonder. Echter deze wedstrijd die op de fair uitgeschreven was was meer
bijzonder in de uitvoering. Käi ja Koo of wel loop en brei. De deelnemers, groepen
van vier lopen een soort van estafette over 100 meter maar dan breiend. Aan hun
arm een breizakje waarin de bol wol zit en op vijf naalden in het rond moest er gebreid
worden. Naast de 100 meter lopend door een wei waar nog de dag te voren koeien
hadden gelopen moest er minimaal 1 ronde gebreid worden. Sommige deelnemers
hadden zich vrij uitgedost. Na de 100 meter lopend breien werd het breiwerk
doorgegeven aan de volgende teamgenoot. De eerste die binnen was maar ook
degene die het meest had gebreid had gewonnen. Wie nu gewonnen had was
niet helemaal duidelijk toen ik vertrok met de bus naar Tallinn.