Geschreven door Anke Grevers

Toegevoegd op 26 mei 2013

Naar Estland


Ook voor de laatste conferentie van het Estonian Folk Art and Craft Union zijn wij met
een groep Nederlanders naar Estland afgereisd.
Velen voor een hele week om Estlandse brei cultuur op te snuiven en voor mij was het
een lang weekend.

Maar voordat het zover was eerst al vliegend al onverwacht een workshop haken gehad.
Bij het instappen in het vliegtuig kreeg ik al heel erg het gevoel “even” Estland doen omdat
het om een lang weekend ging (van woensdag avond tot zondagavond). Het “even” Estland
doen werd versterkt door een grote groep Japanners die ook in hetzelfde vliegtuig stapten.
Al vliegend al een workshop haken dus. Naast mij zat een Japanse vrouw te haken. Natuurlijk
kon ik het niet laten om haar aan te spreken. Ze had een prachtige gehaakte handtas op
schoot en daaruit trok ze vele kleuren haakkatoen om nog meer granny square’s te haken.
Ik wilde natuurlijk wel weten hoe zij ze maakte. Het zijn ringen die in elkaar haken met daarom
heen een vierkant van vasten. Met veel handgebaren (want zij kon nog slechter Engels als ik
)
kwam er pen en papier aan te pas en in onze eigen haak symbolen tekende de Japanse wat
ze deed. Ook gaf ze mij enkele keren het haakwerk in handen. Soms ging het weer heel snel
terug naar haar want we zaten beide aan het gangpad en de stewardess was een grote grof
gebouwde Estlandse vrouw die niet zeer lenig overkwam om over de draad te springen. Wat
overigens ook niet ging gezien haar lengte want dan kwam ze met haar hoofd tegen het plafond
aan. Al vliegend en het maken van de granny square ging de tijd snel voorbij. Ik liet zien wat
ik maakte (het mutsjes en kralentasjes boek). De workshop was met deze twee boeken “betaald”
en ik verliet het vliegtuig met een nieuw haakpatroon en een square rijker.

Japanse haakkunst in het vliegtuig.

Donderdag middag werden we door een bus opgepikt die ons naar Viljandi bracht. Waarom precies
daar. Nou omdat daar The Department of Estonian Native Crafts zit. Naast textiel ook die van
bouwen en metaalbewerking. Deze academies houden ieder op hun vakgebied de kennis en kunde
vast en geven deze door aan jong en oud.
Dit doorgeven werd getoond door de afdeling textiel met een wervelende modeshow. Niet zo maar
een show, alle studenten (schat de leeftijd tussen de 20 en 60 jaar) showden hun eigen eindwerkstuk.
In ieder werkstuk of dit nu een trui, jas of vest was, was een stukje textiel cultuur van Estland ingestopt.
Helaas geen foto's kunne maken maar om een indruk te geven klik dan hier.
Dit zijn de foto’s die gemaakt zijn door Liisa Kaha.

Het was prachtig weer in Estland en daarom was er een buffet buiten achter het museum.

Buffet in de tuin en opening van de conferentie: Traditional knitted sweaters around the Baltic Sea.


In het museum was een kleine tentoonstelling van sweaters van Muhu eiland. Een voorproefje
van de conferentie van morgen. Zie onderstaande foto's. Bij sweaters denken wij aan truien.
Dit waren dan vooral mannen truien (visserstruien) en bij vrouwen waren het meer de jakjes
zoals wij die bij onze klederdracht kennen van stof werden ze daar gebreid en rijkelijk versierd.
Hieronder ziet u dus enkele voorbeelden van Muhu eilanden.

Traditionel swaeters van Muhu eiland.

De gezellige ongedwongen sfeer bij een heerlijk buffet in de openlucht helpt je te socialiseren.
Zo ontmoeten we er meer Nederlanders en ook Annemor Sundbo.
Deze Noorse breister had ik in 2008 in Noorwegen tijdens een vakantie ontmoet. Daar heb ik zonder
eigenlijk te weten deze bekende breister ontmoet. Haar atelier en ook het museum met heel veel
wanten hebben we toen bezocht in Setesdal.




Ontmoeting in Estland met Annemor Sundbo (tweede van rechts) tijdens het buffet achter het museum. Rechts haar atelier in Setesdal dat ik in 2008 bezocht.